اخلاق

مولوی رباعیات رباعی ۲۳۳ - با عشق نشین که گوهر کان تو است مولوی رباعیات رباعی ۲۳۶ - با هرکه نشستی و نشد جمع دلت مولوی رباعیات رباعی ۲۵۳ - بی‌دیده اگر راه روی عین خطاست مولوی رباعیات رباعی ۲۷۴ - تهدید عدو چه بشنود عاشق راست مولوی رباعیات رباعی ۳۲۴ - دلدار ظریف است و گناهنش اینست مولوی رباعیات رباعی ۳۷۲ - گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت مولوی رباعیات رباعی ۳۷۷ - گر شرم همی از آن و این باید داشت مولوی رباعیات رباعی ۳۸۲ - گفتار تو زر و فعلت ارزیزین است مولوی رباعیات رباعی ۳۸۴ - گفتا که شکست توبه بازآمد مست مولوی رباعیات رباعی ۴۳۰ - نی بی‌زر و زور شه سپه بتوان داشت مولوی رباعیات رباعی ۴۳۳ - هر جان عزیز کو شناسای رهست مولوی رباعیات رباعی ۴۵۱ - هم عابد و هم زاهد و هم خونریز است مولوی رباعیات رباعی ۴۶۳ - آنجا بنشین که همنشین مردانند مولوی رباعیات رباعی ۴۶۶ - آن دشمن دوست روی دیدی که چه کرد مولوی رباعیات رباعی ۴۶۷ - آن دل که به شاهد نهان درنگرد مولوی رباعیات رباعی ۴۶۸ - آندم که ز افلاک گهر ریز کند مولوی رباعیات رباعی ۴۷۱ - آنرا که به ضاعت قناعت باشد مولوی رباعیات رباعی ۴۷۲ - آن را که به علم و عقل افراشته‌اند مولوی رباعیات رباعی ۴۷۵ - آن را منگر که ذوفنون آید مرد مولوی رباعیات رباعی ۵۰۵ - آنها که شب و روز تو را بر اثرند