اخلاق

مولوی رباعیات رباعی ۱۲۷۱ - قومیکه چو آفتاب دارند قدوم مولوی رباعیات رباعی ۱۲۷۸ - گر خوب کنی روی مرا خوب توام مولوی رباعیات رباعی ۱۲۹۲ - گویی تو که من ز هر هنر باخبرم مولوی رباعیات رباعی ۱۲۹۴ - گفتم سگ نفس را مگر پیر کنم مولوی رباعیات رباعی ۱۳۰۴ - ما از دو صفت ز کار بیکار شویم مولوی رباعیات رباعی ۱۳۲۲ - مائیم که دل ز جسم و جوهر کندیم مولوی رباعیات رباعی ۱۳۸۲ - آن کس که نساخت با لقای یاران مولوی رباعیات رباعی ۱۳۸۳ - آنکو طمع وفا برد بر شکران مولوی رباعیات رباعی ۱۳۸۸ - از حاصل کار این جهانی کردن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۰۱ - ای خوی تو در جهان می و شیر ای جان مولوی رباعیات رباعی ۱۴۰۸ - ای رفته ز یاران تو به یک گوشه کران مولوی رباعیات رباعی ۱۴۱۳ - ای سنگ ز سودای لبت آبستان مولوی رباعیات رباعی ۱۴۱۴ - ای شاه تو مات گشته را مات مکن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۲۴ - ای مجمع دل راه پراکنده مزن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۳۷ - با هر دو جهان چو رنگ باید بودن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۵۱ - جز جام جلالت اجل نوش مکن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۵۷ - حرص و حسد و کینه ز دل بیرون کن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۶۰ - در باده‌کشی تو خویش را ریشه مکن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۶۱ - در بحر کرم حرص و حسد پیمودن مولوی رباعیات رباعی ۱۴۶۲ - در پوش سلاح وقت جنگ است ای جان