اخلاق

مولوی رباعیات رباعی ۱۸۴۶ - خواهی که در این زمانه فردی گردی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۴۹ - خوش باش که خوش نهاد باشد صوفی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۵۱ - خیری بنمودی و ولیکن شری مولوی رباعیات رباعی ۱۸۶۰ - در روزه چو از طبع دمی پاک شوی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۶۱ - در زهد اگر موسی و هارون آئی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۶۸ - درویشان را عار بود محتشمی مولوی رباعیات رباعی ۱۸۷۰ - دستار نهاده‌ای به مطرب ندهی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۰۱ - عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۱۰ - کافر نشدی حدیث ایمان چکنی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۱۲ - گر آنکه امین و محرم این رازی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۱۷ - گر داد کنی درخور خود داد کنی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۲۰ - گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۲۵ - گر گفتن اسرار تو امکان بودی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۲۷ - گر من مستم ز روی بدکرداری مولوی رباعیات رباعی ۱۹۲۸ - گر نقل و کباب و بادهٔ ناب خوری مولوی رباعیات رباعی ۱۹۴۴ - کی پست شود آنکه بلندش تو کنی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۴۷ - مادام که در راه هوا و هوسی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۶۱ - من جمله خطا کنم صوابم تو بسی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۷۰ - می‌فرماید خدا که ای هرجائی مولوی رباعیات رباعی ۱۹۷۱ - ناخوانده به هرجا که روی غم باشی