تکبیت ۴۳ - به دشواری زلیخا داد از کف دامن یوسف
تکبیت ۴۴ - ضیافتی که در آنجا توانگران باشند
تکبیت ۴۵ - درین زمان که عقیم است جمله صحبتها
تکبیت ۴۹ - خنده چون مینای می کم کن، که چون خالی شدی
تکبیت ۵۷ - هوشمندی که به هنگامهٔ مستان افتد
تکبیت ۶۲ - چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟
تکبیت ۷۵ - پرواز من به بال و پر توست، زینهار
تکبیت ۸۰ - خیرگی دارد ترا محروم، ورنه گلرخان
تکبیت ۸۳ - با تهیچشمان چه سازد نعمت روی زمین؟
تکبیت ۸۶ - هر چند حسن را خطر از چشم پاک نیست
تکبیت ۱۰۵ - زنگیان دشمن آیینهٔ بیزنگارند
تکبیت ۱۱۶ - غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا
تکبیت ۱۴۱ - گران نیم به خریدار از سبکروحی
تکبیت ۱۴۸ - پرتو منّت کند دلهای روشن را سیاه
تکبیت ۱۵۲ - میکشم تهمت سجّادهٔ تزویر از خلق
تکبیت ۱۵۹ - عشق سازد ز هوس پاک، دل آدم را
تکبیت ۱۶۳ - از عزیزان جهان هر کس به دولت میرسد
تکبیت ۱۸۲ - اگر تو دامن خود را به دست ما ندهی
تکبیت ۱۸۵ - به هشیاران فشان این دانهٔ تسبیح را زاهد
تکبیت ۱۸۷ - چو شد زهر عادت، مضرّت نبخشد