تکبیت ۱۸۹ - ز جسم، جان گنهکار را ملالی نیست
تکبیت ۱۹۰ - ز گریه ابر سیه میشود سفید آخر
تکبیت ۱۹۲ - نسیم ناامیدی بد ورق گرداندنی دارد
تکبیت ۲۰۲ - ز افتادگی به مسند عزت رسیده است
تکبیت ۲۰۷ - چه قدر راه به تقلید توان پیمودن؟
تکبیت ۲۰۸ - سینهها را خامشی گنجینهٔ گوهر کند
تکبیت ۲۱۰ - سادهلوحان جنون از بیم محشر فارغند
تکبیت ۲۱۴ - بپذیر عذر بادهکشان را، که همچو موج
تکبیت ۲۱۵ - مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را
تکبیت ۲۲۴ - شاید به جوی رفته کند آب بازگشت
تکبیت ۲۴۱ - سزای توست چون گل گریهٔ تلخ پشیمانی
تکبیت ۲۵۰ - مادر از فرزند ناهموار خجلت میکشد
تکبیت ۲۶۲ - بلبلان در راه ما بیهوده میریزند خار
تکبیت ۲۶۴ - هر که پا کج میگذارد، ما دل خود میخوریم
تکبیت ۲۸۲ - گفتیم وقت پیری، در گوشهای نشینیم
تکبیت ۲۸۳ - خوش بود در قدم صافدلان جان دادن
تکبیت ۲۹۳ - تا کرد ترک می دلم، یک شربت آب خوش نخورد
تکبیت ۲۹۸ - چو فرد آینه با کاینات یکرو باش
تکبیت ۳۰۹ - به احتیاط ز دست خضر پیاله بگیر
تکبیت ۳۱۳ - اهل همّت را مکرّر دردسر دادن خطاست