شماره ۱۰۱ - هم درد توام مایهٔ درمان بودست
شماره ۱۰ - در امت تو اگر مطیعی نبود،
شماره ۵ - ای ماه ز حسن خلق تو یافته بهر
شماره ۲۷ - مرغی که بدید از می این دریا دُرد
شماره ۴۲ - گاهی ز نو و گه ز کهن میگویند
شماره ۵۶ - در حضرت حق، جمله ادب باید بود
شماره ۵۷ - گر تشنهٔ بحری به گهر ایمان دار
شماره ۶۱ - برخیز و به بحرِ عشقِ دلدار درای
شماره ۶۶ - در بند خیال غیر یک ذرّه مباش
شماره ۶۸ - هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
شماره ۷۱ - تا چند کنی عزیمت دریا ساز
شماره ۷۳ - چون بدنامی به روزگاری افتد
شماره ۹۲ - هر روز به حسن بیشتر خواهی بود
شماره ۳ - ما را باشی بهْ که هوا را باشی
شماره ۲۷ - المنة للّه که نیم هر نفسی
شماره ۹۲ - هر سر زدهای ز سرِّ ما آگه نیست
شماره ۹۳ - چندین که روی و نیک یا بد بینی
شماره ۹۴ - مردان می معرفت به اقبال کشند
شماره ۱۶ - این قالب اگر بلند دیدی ور پست
شماره ۲۷ - جز بیذاتی لایق درویشان نیست