شماره ۲۳ - بد چند کنی کار نکو کن بنشین
شماره ۲۴ - هر دل که به نفس ره به آگاهی برد
شماره ۲۵ - از کس چو سخن نمیپذیری آخر
شماره ۲۷ - دردا که دلی که در جهان کار نداشت
شماره ۲۸ - مائیم به امر، پای ناآورده
شماره ۱ - هر جان که بدان سرِّ معما نرسید
شماره ۳ - سنگی که نه در فروغِ خور خواهد ماند
شماره ۷ - چون می بتوان به پادشاهی مردن
شماره ۹ - ای همچو سگی به استخوانی قانع
شماره ۱۱ - هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز
شماره ۳ - هر کز پی دنیای دنی خواهد بود
شماره ۵ - چون هست جهان جایگه رسوایی
شماره ۸ - از شعبدهٔ جهان چه برخواهد خاست
شماره ۹ - دنیا که جوی وفا ندارد در پوست
شماره ۱۱ - ای دل تَبَعِ دُنیی غدّار مشو
شماره ۱۲ - گر هر دو جهان فی المثل انگشتری است
شماره ۲۹ - با نااهلی که نان خورم خون شمرم
شماره ۳۰ - بگرفت ز نااهل جهانی غم ازین
شماره ۱۶ - ای آن که بکلّی دل و جان داده نهای
شماره ۱۷ - هر دل که نه در زمانه روز افزون شد