اخلاق

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۲۰۳۷۶ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۳ - بد چند کنی کار نکو کن بنشین عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۴ - هر دل که به نفس ره به آگاهی برد عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۵ - از کس چو سخن نمیپذیری آخر عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۷ - دردا که دلی که در جهان کار نداشت عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۸ - مائیم به امر، پای ناآورده عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۱ - هر جان که بدان سرِّ معما نرسید عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۳ - سنگی که نه در فروغِ خور خواهد ماند عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۷ - چون می بتوان به پادشاهی مردن عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۹ - ای همچو سگی به استخوانی قانع عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۱۱ - هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۳ - هر کز پی دنیای دنی خواهد بود عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۵ - چون هست جهان جایگه رسوایی عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۸ - از شعبدهٔ جهان چه برخواهد خاست عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۹ - دنیا که جوی وفا ندارد در پوست عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۱ - ای دل تَبَعِ دُنیی غدّار مشو عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۱۲ - گر هر دو جهان فی المثل انگشتری است عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۲۹ - با نااهلی که نان خورم خون شمرم عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۳۰ - بگرفت ز نااهل جهانی غم ازین عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۱۶ - ای آن که بکلّی دل و جان داده نهای عطار نیشابوری باب پانجدهم: در نیازمندی به ملاقات همدمی محرم شماره ۱۷ - هر دل که نه در زمانه روز افزون شد