شماره ۵۹ - عالِم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم درگذراند
شماره ۶۰ - معصیت از هر که صادر شود ناپسندیده است
شماره ۶۱ - جان در حمایت یک دم است و دنیا وجودی میان دو عدم
شماره ۶۲ - شیطان با مخلصان برنمیآید و سلطان با مفلسان
شماره ۶۳ - هر که در زندگانی نانش نخورند، چون بمیرد نامش نبرند
شماره ۶۴ - درویش ضعیفحال را در خشکی تنگسال مپرس که «چونی؟»
شماره ۶۵ - دو چیز محال عقل است
شماره ۶۶ - ای طالب روزی بنشین که بخوری
شماره ۷۰ - شدت نیکان روی در فرج دارد و دولت بدان سر در نشیب
شماره ۷۱ - حسود از نعمت حق بخیل است
شماره ۷۲ - تلمیذ بی ارادت عاشق بی زر است
شماره ۷۵ - مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن
شماره ۷۶ - دو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل بر نیاید
شماره ۷۷ - خلعت سلطان اگر چه عزیز است، جامهٔ خُلقانِ خود به عزت تر
شماره ۷۹ - هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد
شماره ۸۰ - یکی از لوازم صحبت آن است که خانه بپردازی
شماره ۸۱ - هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد
شماره ۸۲ - حلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد
شماره ۸۳ - هر که در پیش سخن دیگران افتد تا مایهٔ فضلش بدانند
شماره ۸۴ - ریشی درون جامه داشتم و شیخ از آن هر روز بپرسیدی