اخلاق

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۲۰۳۷۶ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۵۹ - عالِم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم درگذراند سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۰ - معصیت از هر که صادر شود ناپسندیده است سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۱ - جان در حمایت یک دم است و دنیا وجودی میان دو عدم سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۲ - شیطان با مخلصان برنمی‌آید و سلطان با مفلسان سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۳ - هر که در زندگانی نانش نخورند، چون بمیرد نامش نبرند سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۴ - درویش ضعیف‌حال را در خشکی تنگ‌سال مپرس که «چونی؟» سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۵ - دو چیز محال عقل است سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۶۶ - ای طالب روزی بنشین که بخوری سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۰ - شدت نیکان روی در فرج دارد و دولت بدان سر در نشیب سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۱ - حسود از نعمت حق بخیل است سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۲ - تلمیذ بی ارادت عاشق بی زر است سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۵ - مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۶ - دو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل بر نیاید سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۷ - خلعت سلطان اگر چه عزیز است، جامهٔ خُلقانِ خود به عزت تر سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۷۹ - هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۸۰ - یکی از لوازم صحبت آن است که خانه بپردازی سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۸۱ - هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۸۲ - حلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۸۳ - هر که در پیش سخن دیگران افتد تا مایهٔ فضلش بدانند سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۸۴ - ریشی درون جامه داشتم و شیخ از آن هر روز بپرسیدی