شماره ۴ - علم از بهر دین پروردن است نه از بهر دنیا خوردن
شماره ۵ - عالم ناپرهیزگار کور مشعله‌دار است
شماره ۶ - مُلک از خردمندان جمال گیرد و دین از پرهیزگاران کمال یابد
شماره ۸ - رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان
شماره ۱۰ - هر آن سری که در سر داری با دوست در میان منه
شماره ۱۲ - سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند شرم زده نشوی
شماره ۱۳ - هر که با دشمنان صلح می‌کند سر آزار دوستان دارد
شماره ۱۴ - چون در امضای کاری متردد باشی آن طرف اختیار کن که بی آزارتر بر آید
شماره ۱۵ - بر عجز دشمن رحمت مکن که اگر قادر شود بر تو نبخشاید
شماره ۱۶ - هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند
شماره ۱۷ - نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست
شماره ۱۸ - خشمِ بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطفِ بی وقت هیبت ببرد
شماره ۱۹ - دو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم
شماره ۲۰ - پادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند
شماره ۲۱ - بدخوی در دستِ دشمنی گرفتار است که هر کجا رود از چنگِ عقوبتِ او خلاص نیابد
شماره ۲۴ - سر مار به دست دشمن بکوب که از اِحدَی الحُسنَیَین خالی نباشد
شماره ۲۵ - خبری که دانی که دلی بیازارد، تو خاموش تا دیگری بیارد
شماره ۲۶ - پادشه را بر خیانتِ کسی واقف مگردان
شماره ۲۸ - فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است
شماره ۲۹ - متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
