شمارهٔ ۶ - در ستایش پادشاه رضوان آرامگاه محمدشاه غازی طابلله ثراه گوید
مثنوی
شماره ۴ - ای پسر درکار دنیا تا توانی دل مبند
شماره ۷ - حکایتیست مرا از که از کسی که بود او
شماره ۱۲ - مانندگربهای که خورد بچگان خویش
شماره ۱۳ - بسکه سرگرم حجت خویشند
شماره ۱۴ - مردکز عیب خویش بیخبرست
شماره ۱۵ - استرم را اگر فرستادی
شماره ۱۸ - کلام عاقل و جاهل به گوش یکدیگر
شماره ۱۹ - چو زنی در دام شهوت شد اسیر
شماره ۲۰ - عاقل از دیدار معنی غافلست
شماره ۲۱ - ظلم ظالم ذخیرهایست نکو
شماره ۲۲ - درینکتاب پریشان نبینی از تربیتت
شماره ۲۴ - رنج بیوقت و مرگ بیهنگام
شماره ۲۵ - منافق آنچنان داند ز تلبیس
شماره ۲۶ - نفس اماره تو دشمن توست
شماره ۲۷ - امید عیش مدار از جهان بوقلمون
شماره ۳۰ - زینگونه که امروز کند خواجه تغافل
شماره ۳۳ - چو از نعمت حق شود بنده غافل
شماره ۳۵ - ای وزیری که به دهر آنچه بود دلخواهت