رباعی ۶۲ - هر چند که یار پارسا باشد گرگ
رباعی ۷۲ - از خرمن جود خوشه ای می خواهم
رباعی ۷۶ - از خاک جهان به زرق رستن نتوان
رباعی ۷۸ - خود نیست کسی دگر تبهکار چو من
رباعی ۹۴ - ای جان اثری ز مظهر خاک بجوی
رباعی ۹۵ - گر چه به تصور از خود آگاه شوی
رباعی ۹۸ - در دست مرض گرچه زبون می آیی
بِسْمِ اللهِّ الَّرحْمنِ الرَّحِیمْ - رَبِّ تِّمِمْ بِالْخَیْرِ
فصل اول - یکی میگفت که مولانا سخن نمی فرماید
فصل دوم - گفت که شب و روز دل و جانم بخدمتست
فصل سوم - یکی گفت که اینجا چیزی فراموش
فصل چهارم - گفت که این چه لطفست که مولانا تشریف فرمود
فصل پنجم - این سخن برای آنکس است که او بسخن محتاجست
فصل ششم - پسر اتابک آمد خداوندگار فرمود
فصل هفتم - سئوال کرد که از نماز فاضلتر چه باشد یک جواب آنک گفتیم
فصل نهم - پروانه گفت که مولانا بهاءالدین پیش از آنک خداوندگار روی نماید
فصل یازدهم - مشتاقیم الا چون میدانیم که شما
فصل دوازدهم - قَالَ النَّبُّي عَلَیْهِ السَّلَامُ اَللَّیْلُ طَویْلٌ فَلَا تُقَصِّرْهُ
فصل چهاردهم - در آدمی عشقی ودردی و خارخاری و تقاضایی هست
فصل پانزدهم - فرمود که هرک محبوبست خوبست