شماره ۱۹۳ - دریاب گرت دست رسی خواهد بود
شماره ۲۰۱ - کس چون تو اسیر ریش بسیار مباد
شماره ۲۶۰ - چشم تو اگر نظر بغمخواران کرد
شماره ۲۸۳ - باز این چشمم چه فتنه می انگیزد
شماره ۲۸۸ - آنرا که چو تونگار در خور باشد
شماره ۲۹۱ - لعل لب او که درج گوهر باشد
شماره ۳۰۰ - پیوسته ترا حال پریشان باشد
شماره ۳۰۵ - از رای تو کارها نکو خواهد شد
شماره ۳۰۷ - آلوده مشو که پاک می باید شد
شماره ۳۲۴ - دیدی که دگر بی رخ آن سرو بلند
شماره ۳۳۸ - صاحبنظران چو شمع در بر گیرند
شماره ۳۴۵ - وقتی که صبا طرّۀ سنبل شکند
شماره ۳۶۳ - گر زانکه ترا غم دلی روی نمود
شماره ۳۶۸ - ای دل اگرت چه دیده بس رنج نمود
شماره ۳۷۴ - صدرا تو مکن غمز که آن غدر بود
شماره ۳۸۴ - دی اسب مرا گفت که نیکو نبود
شماره ۳۹۱ - زین باقی عمر کام حاصل نشود
شماره ۳۹۴ - هرگونه زراه صدق گویند شود
شماره ۴۲۷ - لطف تو به آشنا و بیگانه رسید
شماره ۴۳۱ - خصمت که ره قضای بد می جوید