شماره ۱۶۶ - چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
شماره ۱۷۳ - ایزد که جهان ساخته قدرت اوست
شماره ۱۷۷ - شه می دهدم نوید هر لحظه دویست
شماره ۱۸۱ - ز اخلاق هر آنچه در بشر می بایست
شماره ۱۸۹ - چون گل به میان خار می باید زیست
شماره ۱۹۶ - گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
شماره ۲۰۶ - سر نیست که در قبضه فرمان تو نیست
شماره ۲۵۲ - ای خصم مدان رفتنش از نفرینت
شماره ۲۶۳ - اقبال همائی ست در این کاخ فراخ
شماره ۲۷۵ - ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
شماره ۲۷۶ - ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
شماره ۲۷۷ - گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
شماره ۲۸۷ - هر سفله که همرنگ اماجد گردد
شماره ۳۰۵ - هرگز نکنی میل و دلت نگذارد
شماره ۳۰۸ - با خوت که آدمی سرشتی دارد
شماره ۳۱۴ - چون بر دل موری ز تو ننشیند گرد
شماره ۳۳۲ - آن دد که چو دمنه در کمینگاه بمرد
شماره ۳۴۶ - شاها کرمت از پی آن برخیزد
شماره ۳۵۰ - از عشق چو بر جوان ملامت باشد
شماره ۳۶۵ - غصنی چو فروع شرع را سایه فکند