اخلاق

واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۶۲ - ز اندیشه بد گوست، کرم های لئیمان واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۶۵ - همنشینانی که از حق نمک دم میزنند واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۸۱ - از نهال سرکشی، بی عزتی حاصل شود واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۸۶ - سربلندان، مال صرف زیردستان میکنند واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۸۷ - ز غفلت، مردمان را پند گفتن خوش نمیآید واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۲ - عیب باشد مشرب طفلانه با موی سفید واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۳ - ز ارتکاب جرم، پاکان زودتر رسوا شدند واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۴ - در جهان برخود امید یک نفس بودن مدار واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۶ - حضور میطلبی، دل به نیک و بد مگذار واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۷ - بخشم و شهوت و حرص، اینقدر مده خود را واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۹۹ - شد کاروان عمر، بکن خویش را خبر واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۲۷ - چنان از صحبت گردنکشان گریزانم واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۳۳ - آشنا نیست بهم ظاهر و باطن ما را واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۴۴ - ز لطف حق شمر با خویشتن احساس مردم را واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۴۶ - ای آنکه محو خویش در آیینه گشته یی واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۴۷ - نگردد مرد کامل تا نیاید از وطن بیرون واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۵۷ - چون نگردد حال بر مفلس ز شرم قرض خواه؟ واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۶۰ - از اینکه دربدری، پیش دوست جای نداری! واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۶۲ - برای یک لب نان دربدر چه میگردی؟ غزالی دیباچه و فهرست بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین