در دعای ممدوح خداوند زاده
غزل ۲۲۰ - دادن باده حرام است به نادانی چند
شماره ۱۰۸ - اگر ریش خواجه ببرند پاک
شماره ۶۷ - از دست تهی کرم نیاید
شماره ۱۳۲ - حدیث وقف به جایی رسید در شیراز
شمارهٔ ۱۸۳ - در هجا
شماره ۴۱۸ - به نزدیک خواجه بدم چند روز
تکه ۲۷ - هر آن شمعی که ایزد برفروزد
بیت ۴۲
بیت ۶۸
تکبیت ۵۵ - می زیر دست خود نکند هوشمند را
تکبیت ۵۲۹ - هر که پیراهن به بدنامی درید آسوده شد
تکبیت ۱۳۲۴ - ز صد هزار پسر، همچو ماه مصر یکی
شماره ۸۹ - ارادت بیچون یکی را از تخت شاهی فرو آرد
شماره ۲۴۳ - نشان زمرهٔ جنت چهار است
شماره ۱۱۱ - دل هر کس که مسلم ز علایق رسته است
شماره ۹ - عیش در زیر فلک با خاکساران مشکل است
شماره ۴۴ - یکی شاه بدنام او بخسلوس
شماره ۶۶۸ - خصمم که بگفت و گو درآمد با من
شمارهٔ ۱۸۶ - وله ایضاً