شماره ۱۵ - تا چند ازین غرور بسیار تو را
شماره ۳۱ - تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم
شماره ۷ - احوالِ جهان سخت عجیب افتادهست
شماره ۸ - مائیم و نصیب جز جگر خواری نه
شماره ۲۵ - آن قوم که جامه لاجوردی کردند
شماره ۱۴ - از جان سیرم ازانک تن میخواهد
شماره ۲۶ - ای عقلِ تو کرده مبتلای خویشت
شماره ۱۳ - ای مرد فسرده راز مینشناسی
شماره ۷ - این دنیای غدار چه خواهی کردن
شماره ۲۲ - تا کی به سخن زبان خروشان داری
شماره ۲ - هر چند که در ره دراز استادی
شماره ۳ - نه جان تو با سرّ الاهی پرداخت
شماره ۳۰ - تا چند روی بیهده از هر سویی
شماره ۷۷ - میپنداری که بیخبر بتوان زیست
شماره ۳ - چون نیست رهی به هیچ سوئی کس را
شماره ۸ - گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم
شماره ۳۵ - دوش آمد و گفت: ای وطن بگرفته
شماره ۹ - چون با سرو دستار نمیپردازم
شماره ۱۴ - تا چند ز زاهد ریائی آخر
شماره ۳۱ - تا چند ازین بی خبران ای ساقی