انتقاد اجتماعی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۱۵ - تا چند ازین غرور بسیار تو را عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۳۱ - تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم عطار نیشابوری باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی شماره ۷ - احوالِ جهان سخت عجیب افتادهست عطار نیشابوری باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی شماره ۸ - مائیم و نصیب جز جگر خواری نه عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۲۵ - آن قوم که جامه لاجوردی کردند عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۱۴ - از جان سیرم ازانک تن میخواهد عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۶ - ای عقلِ تو کرده مبتلای خویشت عطار نیشابوری باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به شماره ۱۳ - ای مرد فسرده راز مینشناسی عطار نیشابوری باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار شماره ۷ - این دنیای غدار چه خواهی کردن عطار نیشابوری باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن شماره ۲۲ - تا کی به سخن زبان خروشان داری عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۲ - هر چند که در ره دراز استادی عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۳ - نه جان تو با سرّ الاهی پرداخت عطار نیشابوری باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن شماره ۳۰ - تا چند روی بیهده از هر سویی عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۷۷ - میپنداری که بیخبر بتوان زیست عطار نیشابوری باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد شماره ۳ - چون نیست رهی به هیچ سوئی کس را عطار نیشابوری باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد شماره ۸ - گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم عطار نیشابوری باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق شماره ۳۵ - دوش آمد و گفت: ای وطن بگرفته عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۹ - چون با سرو دستار نمیپردازم عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۱۴ - تا چند ز زاهد ریائی آخر عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۳۱ - تا چند ازین بی خبران ای ساقی