بیت ۳۴
تکبیت ۳۳ - دل منه بر اختر دولت که در هر صبحدم
تکبیت ۱۳۷۸ - غم ز محنتخانهٔ من شاد میآید برون
شماره ۶ - ماهی که چو مهر عالم آرای افتاد
شماره ۳۸ - گاه از مویی مشوشت باید شد
شماره ۲ - تا دولت برگشته چه خواهد کردن
شماره ۲۳ - دیرست که سودای تو در سر دارم
شماره ۲۴ - گل گفت: نقاب برگشادیم و شدیم
جهان ما که نابود است بودش
دمادم نقش های تازه ریزد
درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است
فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی
نغمه ملائک
نه شعر است اینکه بر وی دل نهادم
مردم و زمانه
شماره ۳۰ - تیز بودیم و کند گونه شدیم
شماره ۸۱ - جان کهنم به عشق نو شد
شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندی
شمارهٔ ۶۴ - از یک مضمون عربی
غزل ۲۷۶ - از تحمل خصم را هموار می سازیم ما