رباعی ۱۹۶۴ - من دوش به کاسهٔ رباب سحری
تکه ۱۳ - آتش نمرود هرگز پور آذر را نسوخت
تکبیت ۱۲۰ - سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا
تکبیت ۱۷۱ - خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش
تکبیت ۲۲۳ - چون آمدی به کوی خرابات بیطلب
تکبیت ۲۸۹ - مرا از قید مذهبها برون آورد عشق او
تکبیت ۳۴۷ - حرف حق گرچه بلندست ز من چون منصور
تکبیت ۴۱۲ - برگرد به میخانه ازین توبهٔ ناقص
تکبیت ۴۸۳ - کیفیت طاعت مطلب از سر هشیار
تکبیت ۵۵۷ - که باز حرف گلوگیر توبه را سر کرد؟
تکبیت ۶۹۶ - فریب عقل خوردم، دامن مستی رها کردم
تکبیت ۷۶۷ - نیست چندان ره به ملک بیخودی از عارفان
تکبیت ۸۳۵ - محراب صبح گوشهٔ ابرو بلند کرد
تکبیت ۸۶۶ - بیگناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق
تکبیت ۱۰۳۶ - در زهد من نهفته بود رغبت شراب
تکبیت ۱۰۸۹ - از خود مرا برون بر، تا کی در این خرابات
تکبیت ۱۱۵۷ - نسازد لنترانی چون کلیم از طور نومیدم
تکبیت ۱۲۱۴ - خمها چو فیل مست سر خود گرفتهاند
تکبیت ۱۳۱۵ - کنون که شیشهٔ می مالکالرّقاب شده است
تکبیت ۱۳۷۰ - عاقبت پیر خرابات ز بیپروایی