تفکر

قدسی مشهدی رباعیات شماره ۲۲۴ - هرکس که پی بخت سیاهش گیرد قدسی مشهدی رباعیات شماره ۲۸۸ - نزدیکان را گر چو چراغ افروزند قدسی مشهدی رباعیات شماره ۲۹۷ - با نام هنر به دهر، کس سر نکند قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۰۲ - آن قوم که با عشق نه از یک جایند قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۳۴ - از حرف هوس، صدق سخن، لاف شود قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۳۵ - گیرم فلکت قرین آمال شود قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۶۰ - کی عشق برون از دل پر خون آید؟ قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۸۰ - در گلشن دهر تا خزان است و بهار قدسی مشهدی رباعیات شماره ۴۵۴ - تا این کهن آسیا نکرده‌ست درنگ قدسی مشهدی رباعیات شماره ۴۷۵ - هر سو که مهیای سفر می‌گردم قدسی مشهدی رباعیات شماره ۴۹۲ - از حق، طلب دل حق‌اندیش کنم قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۰۳ - بی راهبری که سوزدش بهر تو جان قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۲۷ - از دل نرود آه غم‌آلود برون قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۹۲ - گر شعر نگویم نه ز شعرم عاری قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۹۷ - این ره که تو سر کرده‌ای از مغروری قدسی مشهدی رباعیات شماره ۶۳۰ - خوش در پی عقل و هوش افراختنی خواجه عبدالله انصاری مناجات نامه مناجات ۱۳۸ - الهی تا بنده را خواندی بنده در میان مردم تنهاست و تا گفتی بیا هفت اندام او شنواس خواجه عبدالله انصاری مناجات نامه مناجات ۲۲۷ - الهی وقت را بدرد مینازم و زیادتی را میسازم بامید آنکه چون در این درد بگذارم در د کمال خجندی مقطعات شماره ۱۷ - گفت صاحبدلی به من که چراست کمال خجندی رباعیات شماره ۲۸ - تا فکرت من نهاد بنیان سخن