شمارهٔ ۹۱ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۱۹ - مطلع سوم
شمارهٔ ۱۲۲ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۲۵ - این قصیدهٔ بر بدیهه در ساحل باکو به نزدیک آتش خودسوز در وصف شکار کردن خاقان اکبر منوچهر شروان شاه
شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح عصمت الدین خواهر منوچهر و شفیع آوردن برای اجزاهٔ سفر
شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح جلال الدین شروان شاه اخستان بن منوچهر
شمارهٔ ۱۹۵ - مطلع سوم
شمارهٔ ۱۹۷ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۹۹ - در مدح صفوة الدین بانو و بیان توفیق ادای حج او
شمارهٔ ۲۲۲ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه اخستان
شماره ۱۴ - ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
شماره ۶۵ - خاقانی را گلی به چنگ افتاده است
شماره ۷۱ - از کوههٔ چرخ مملکت مه در گشت
شماره ۱۵۲ - دری که شب افروزتر از اختر بود
شماره ۱۶۵ - خاقانی را آنکه بود سلطان هنر
شماره ۱۹۰ - ماند به بهشت آن رخ گندم گونش
شماره ۱۹۳ - ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمع
شماره ۱۹۷ - خاقانی را دلی است چون پیکر تیغ
شماره ۳۱۷ - خاک ار ز رخت نور برد گه گاهی
شماره ۳۳۰ - من بودم و آن نگار روحانی روی