توصیف

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۴۰ - در صفت باران موسمی هند امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۴۲ - صفت طعام هندی امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۵۹ - مراعات النظیر امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۶۳ - تنسیق الصفات امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۷۹ - صفت بهار، و گلگشت شجرهٔ بلند بالش مملکت والا خضر خان طوبی له، در باغ بهشت آسا، و بسوی گلهای کرنه گذشتن، و بوی دوست باز یافتن، و هوش به باد دادن امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۸۱ - صفت آرایش شهر و کشور، چون عروس، از برای تزویج شاه و شاهزادهٔ بی جفت، خضرخان، زادت خضره راسه، و شاهت وجه العدو بباسه! امیرخسرو دهلوی مثنویات شمارهٔ ۹۴ - اثبات ملک هند به حجت که جنت است حجت همه به قاعدهٔ عقل استوار امیرخسرو دهلوی خسرو و شیرین بخش ۳۱ - مناجات شیرین در شب فراق رودکی قصاید و قطعات شماره ۴۱ - مهتران جهان همه مردند رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۶۲ - در مذمت اسب خود رودکی قصاید و قطعات شمارهٔ ۸۹ - مادر می رودکی قصاید و قطعات شماره ۹۳ - یخچه می‌بارید از ابر سیاه رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۰۶ - پشت کوژ و سر تویل و روی بر کردار نیل رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۱۱ - آن چیست بر آن طبق همی تابد؟ رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۱۴ - جعد همچون نورد آب بباد امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۲ - رخ برفروز و زلف مسلسل گره بزن امیرخسرو دهلوی غزلیات (گزیدهٔ ناقص) غزل ۲۰۸ - تو خفته می‌گذری ماهروی مهد نشین رودکی ابیات پراکنده شماره ۴۵ - فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید رودکی ابیات پراکنده شماره ۴۶ - رخ اعدات از تش نکبت رودکی ابیات پراکنده شماره ۵۵ - ماغ در آبگیر گشته روان