داستان نمادین

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی دفتر سوم بخش ۱۰۳ - انکار کردن آن جماعت بر دعا و شفاعت دقوقی و پریدن ایشان و ناپیدا شدن در پردهٔ غیب و حیران شدن دقوقی کی در هوا رفتند یا در زمین مولوی دفتر پنجم بخش ۲۱ - در بیان آنک لطف حق را همه کس داند و قهر حق را همه کس داند و همه از قهر حق گریزانند و به لطف حق در آویزان اما حق تعالی قهرها را در لطف پنهان کرد و لطفها را در قهر پنهان کرد نعل بازگونه و تلبیس و مکرالله بود تا اهل تمیز و ینظر به نور الله از حالی‌بینان و ظاهربینان جدا شوند کی لیبلوکم ایکم احسن عملا عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۶ - پیر ما وقت سحر بیدار شد عطار نیشابوری بخش سیزدهم (۹) حکایت آن مرغ که در سالی چهل روز بیضه نهد عطار نیشابوری بخش چهاردهم (۲) حکایت نمرود سلطان ولد ولدنامه بخش ۹۴ - مثل آوردن حکایت مرد خفته را که دهانش باز مانده بود ماری در دهانش رفت سواری عاقل آن را بدید، گفت اگر این مرد را از حال آگاه کنم از ترس زهره‌اش بدرد به از این نیست که بالزام و زخم چوب او را از این میوه‌های کوه درخورد دهم و زیر و بالایش بسیار بدوانم باشد که قی کند و مار با آن قی از شکم او بدر آید، همچنان کرد. اولیاء نیز اگر از زشتی نفس بخلق خبر دهند زهره‌شان بدرد و از اطاعت و کوشش بمانند لیکن ایشان را بطریق بر عملی دارند که عاقبت از نفس برهند ادیب الممالک غزلیات شماره ۹۸ - یک سوزن و یک سنجاق بودند بسوزندان یغمای جندقی بخش اول شمارهٔ ۱۷۱ - گزارش خوابی که یغما دیده