قصیده ۲۹ - آنکه بنا کرد جهان زین چه خواست؟
قصیده ۳۰ - خرد چون به جان و تنم بنگریست
قصیده ۳۱ - از گردش گیتی گله روا نیست
قصیده ۳۸ - جز جفا با اهل دانش مر فلک را کار نیست
قصیده ۴۲ - ای خردمند نگه کن که جهان برگذر است
قصیده ۴۳ - اگر بزرگی و جاه و جلال در درم است
قصیده ۵۳ - این جهان بیوفا را برگزید و بد گزید
قصیده ۵۵ - ز جور لشکر خرداد و مرداد
قصیده ۵۹ - آن کن ای جویای حکمت کاهل حکمت آن کنند
قصیده ۶۰ - در این مقام اگر می مقام باید کرد
قصیده ۷۰ - ای هفت مدبر که بر این پرده سرائید
قصیده ۷۲ - هوشیاران ز خواب بیدارند
قصیده ۹۳ - نبینی بر درخت این جهان بار
قصیده ۹۴ - برکن زخواب غفلت پورا سر
قصیده ۹۵ - ای کهن گشته در سرای غرور
قصیده ۹۷ - با خویشتن شمار کن ای هوشیار پیر
قصیده ۹۸ - ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
قصیده ۱۰۱ - ای به هوا و مراد این تن غدار
قصیده ۱۰۶ - بنالم به تو ای علیم قدیر
قصیده ۱۱۵ - ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز