تکبیت ۱۳۵ - چون گل، درین حدیقه که جای قرار نیست
تکبیت ۲۶۳ - از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟
تکبیت ۳۵۳ - نیست باز آمدن از فکر و خیال تو مرا
تکبیت ۷۹۴ - بیخبری ز پای خم، برد به سیر عالمم
تکبیت ۹۰۳ - بنمایید بهجز آینه و آب، کسی
تکبیت ۱۱۵۵ - کیست جز آینه و آب درین قحطآباد
تکبیت ۱۴۰۵ - طلبکار تو دارد اضطرابی در جهانگردی
تکبیت ۱۴۶۴ - گرد سفر ز خویش فشاندند همرهان
(۱) سکندر و وفات او
وداع هرمز پیر را و رفتنش بجانب روم
شماره ۴۸ - در بادیهای که پا ز سر باید کرد
شماره ۳۴ - گر در همه عمر در سفر خواهی بود
مگو از مدعای زندگانی
حدی
چه خوش صحرا که در وی کاروانها
چو رخت خویش بر بستم ازین خاک
حکایت ۱۲ - شبی در بیابانِ مکّه از بیخوابی پایِ رفتنم نماند
حکایت ۲۷ - مشتزنی را حکایت کنند که از دهرِ مخالف به فغان آمده
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۵ - در ستایش پادشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه خلدالله ملکه گوید
غزل ۲۳۲۵ - چون غنچه در خیال تو هرگاه رفتهایم