قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ - در ستایش علی«ع»
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - در ستایش میرمیران
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در ستایش علی (ع)
سوگواری بر مرگ شاه
رباعی ۴۲ - دانی شاها که مهر فرخنده اثر
سر آغاز - خامه برآورد صدای صریر
بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بیصبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت
رسیدن آن گل نودمیدهٔ چمن رعنایی و سرو تازه رسیدهٔ گلشن زیبایی به مرغزاری که پنجهٔ چنارش شاخ بیداد شکستی و آفتاب بلند پایه در سایه بیدش نشستی
گفتار در رفتار خادمان شیرین به طلب نزهتگاه دلنشین و پیدا نمودن دشت بیستون و خبردادن شیرین را
در صفت مرغزاری که شیرین در آنجا آسایش نموده و گفتگوی او با دایه در ستایش حسن خویش
شماره ۱۰ - آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب
قصیده ۱۲۶ - چون گشت جهان را دگر احوال عیانیش؟
قصیده ۱۲۷ - گردش این گنبد و مکر و دهاش
قصیده ۱۳۲ - جهان را دگرگونه شد کارو بارش
قصیده ۱۵۵ - از بهر چه این کبود طارم
قصیده ۲۶۶ - ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری
شمارهٔ ۱ - در صفت بهار و مدح ابوالحسن
شماره ۳ - چو از زلف شب بازشد تابها
شمارهٔ ۳۲ - در تهنیت نوروز و مدح خواجه ابوالقاسم کثیر
شمارهٔ ۳۵ - در مدح خواجه احمد عبدالصمد وزیر سلطان مسعود