طبیعت

ازرقی هروی رباعیات شماره ۴۷ - از خاک چمن بوی سمن می آید ازرقی هروی رباعیات شماره ۵۲ - چون بر کشی آن بلارک گوهردار ازرقی هروی رباعیات شماره ۵۳ - سردست و مسافتیست تا فصل بهار ازرقی هروی رباعیات شماره ۵۵ - ملک تو شها درخت نو بود به بار امیر معزی قصاید شماره ۱۰ - برآمد ساج‌گون ابری ز روی ساج‌گون دریا امیر معزی قصاید شماره ۱۸ - گوهری گویا کزو شد دیده پرگوهر مرا امیر معزی قصاید شماره ۳۵ - ای زلف و عارض تو به هم ابر و آفتاب امیر معزی قصاید شماره ۴۴ - ایام و‌َرد و موسم عید پیمبرست امیر معزی قصاید شماره ۵۸ - خداوندی که تاج دین و دنیاست امیر معزی قصاید شماره ۶۸ - چه گوهرست که کانش خُم دَهاقین است امیر معزی قصاید شماره ۹۴ - به گل یاسمن دوش پیغام داد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۵ - چیست آن‌گوهرکه ارکان دست خمّار آورد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۶ - بر گل از سنبل نگارم دام مادام آورد امیر معزی قصاید شماره ۱۳۶ - چیست آن آبی‌ که رخ را گونهٔ آذر دهد امیر معزی قصاید شماره ۱۵۶ - بردیم ماه روزه به نیک اختری به‌سر امیر معزی قصاید شماره ۱۶۱ - به فرخی و خوشی بر خدایگان بشر امیر معزی قصاید شماره ۱۷۵ - آن شمع چه شمع است که برنامه و دفتر امیر معزی قصاید شماره ۱۸۲ - زین مبارک‌تر به عمر اندر نباشد روزگار امیر معزی قصاید شماره ۲۰۲ - مشک و شنگرف است‌ گویی بیخته بر کوهسار امیر معزی قصاید شماره ۲۰۵ - توانگری و جوانی و عشق و بوی بهار