تکبیت ۳۱۱ - بود ز وضع جهان هایهای گریهٔ من
تکبیت ۳۱۲ - من آن شکستهبنایم درین خرابآباد
تکبیت ۳۲۳ - همین نه خانهٔ ما در گذار سیلاب است
تکبیت ۳۲۷ - اگر چه موی سفیدست صبح آگاهی
تکبیت ۳۳۲ - ذوق نظّارهٔ گل در نگه پنهان است
تکبیت ۳۳۴ - خار خاری به دل از عمر سبکرو مانده است
تکبیت ۳۳۸ - رفتن از عالم پر شور به از آمدن است
تکبیت ۳۴۲ - عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست
تکبیت ۳۴۶ - بیطراوت نشود سرو جوانی که تراست
تکبیت ۳۴۹ - بحر، روشنگر آیینهٔ سیلاب بود
تکبیت ۳۵۵ - ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک است
تکبیت ۳۹۰ - درین دو هفته که مهمان این چمن شدهای
تکبیت ۳۹۱ - خزان ز غنچهٔ تصویر، راست میگذرد
تکبیت ۳۹۵ - بر حسن زودسیر بهار اعتماد نیست
تکبیت ۴۰۱ - صد بیابان در میان دارند از بینسبتی
تکبیت ۴۰۸ - این گردباد نیست که بالا گرفته است
تکبیت ۴۱۴ - خمیازهٔ نشاط است، روی گشادهٔ گل
تکبیت ۴۱۸ - سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است
تکبیت ۴۲۲ - تا گذشتی گرم چون خورشید از ویرانهام
تکبیت ۴۳۰ - این چه رخسارست، گویا چهرهپرداز بهار