تکبیت ۷۷۴ - رمزی است ز پاس ادب عشق، که مرغان
تکبیت ۷۷۸ - یک صبحدم به طرف گلستان گذشتهای
تکبیت ۷۸۱ - ز رفتن دگران خوشدلی، ازین غافل
تکبیت ۷۸۳ - شحنهٔ دیدهوری کو، که درین فصل بهار
تکبیت ۷۸۶ - تار و پود موج این دریا به هم پیوسته است
تکبیت ۷۸۷ - تا سبزه و گل هست، ز می توبه حرام است
تکبیت ۷۹۱ - آرزو در طبع پیران از جوانان است بیش
تکبیت ۷۹۵ - بس که ترسیده است چشم غنچه از غارتگران
تکبیت ۷۹۷ - ای بحر، از حباب نظر باز کن، ببین
تکبیت ۸۱۱ - زود میپاشد ز هم در پیری اوراق حواس
تکبیت ۸۲۸ - روشنگر وجود بود آرمیدگی
تکبیت ۸۳۴ - میشود قدر سخنسنجان پس از رفتن پدید
تکبیت ۸۴۶ - هر نسیمی میتواند خضر راه او شدن
تکبیت ۸۵۵ - چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود
تکبیت ۸۵۹ - موج سراب، سلسلهجنبان تشنگی است
تکبیت ۸۶۹ - نتوان به آه لشکر غم را شکست داد
تکبیت ۸۷۴ - چنین که نالهٔ من از قبول نومیدست
تکبیت ۸۸۵ - لاله دارد خبر از برق سبکسیر بهار
تکبیت ۸۹۰ - نماند از سردمهریهای دوران در جگر آهم
تکبیت ۸۹۱ - بر آن رخسار نازک از نگاه تند میلرزم