رباعی ۶۳ - سرمایهٔ روزگارم از دست بشد
رباعی ۶۴ - گفتم نظری که عمر من فاسد شد
رباعی ۶۵ - این اشک عقیق رنگ من چون بچکد
رباعی ۶۶ - سودازدهٔ جمال تو باز آمد
رباعی ۷۱ - گل ساخت ز شکل غنچه پیکانی چند
رباعی ۷۲ - شهری زن و مرد در رخت مینگرند
رباعی ۷۴ - بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشند
رباعی ۷۸ - تا سنبل تو غالیهسائی نکند
رباعی ۷۹ - آن کاتش مهر در دل ما افکند
رباعی ۸۵ - مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهد
رباعی ۸۸ - چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید
رباعی ۹۰ - بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسید
رباعی ۹۱ - هرگه که دلم فرصت آن دم جوید
رباعی ۹۲ - جانا تو ز دیده اشک بیهوده مبار
رباعی ۹۴ - ای لعل تو تا لانهٔ بستان بهار
رباعی ۹۵ - از من صنما قرار مستان آخر
رباعی ۹۶ - نسرین تو زد پریر بر من آذر
رباعی ۱۰۴ - از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
رباعی ۱۰۸ - من تازهگلی که نباشد خارش
رباعی ۱۰۹ - آن دیده که دیدن تو بودی کارش