هوش مصنوعی:
شاعر از زیبایی و ناز زلف و روی معشوق خود میگوید و بیان میکند که از شدت رشک و حسادت ممکن است به کفر روی آورد. او همچنین آرزو میکند بادی شود که زلف معشوق را از رویش بردارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «کفر» نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
رباعی ۱۰۴ - از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز ۱
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز ۲
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز ۱
من بندهٔ بادی شوم ای شمع طراز
کو زلف تو را ز روی بر دارد باز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - با لاله رخان باغ سرو از سر ناز
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - دلدار کلهدوز من از روی هوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
