شماره ۳۶۶ - سمنْبری که دلم تنگ کرد همچو دهان
شماره ۳۶۸ - کیمیا دارد مگر با خویشتن باد خزان
شماره ۳۶۹ - خطّ است گرد عارض آن ماه دلستان
شماره ۳۷۰ - آنچه من بر چهره دارم یار دارد در میان
شماره ۳۷۲ - ای دو رخ تو پروین وی دو لب تو مرجان
شماره ۳۷۳ - دوش رفتم به خیمهٔ جانان
شماره ۳۷۵ - لاغری یار من است از همه خوبان جهان
شماره ۳۷۷ - چونکرد پیشآهنگ را در زیر محمل ساربان
شماره ۳۷۹ - یک امشب زبهر من ای ساربان
شماره ۳۸۸ - آن غالیه گون زلف بر آن عارض گلگون
شماره ۳۹۱ - بتی که حور بهشی شود بر او مفتون
شماره ۳۹۵ - نگار من خط مشکین کشید بر نسرین
شماره ۳۹۷ - در زلف تو گوییکه فکند ای صنم چین
شماره ۴۰۸ - از آن دندان چون پروین مرا شد دیده پر پروین
شماره ۴۱۳ - آن بت که هست چهرهٔ خور پیش او رهین
شماره ۴۲۰ - دو چشم تو هستند فتّان و جادو
شماره ۴۲۱ - سمنبری که فسونگر شدست عبهر او
شماره ۴۳۱ - گشادهروی و میان بسته بامدادِ پگاه
شماره ۴۳۶ - ای تو را بر مه و زهره ز شب تیره ردی
شماره ۴۳۸ - تا به سلامت به حِلّه آمد سَلْمیٰ