شماره ۱۰۷ - ترکیکه دو لب شیرین چون شهد و شکر دارد
شماره ۱۱۶ - بر گل از سنبل نگارم دام مادام آورد
شماره ۱۲۱ - ماه من جَزع مرا بر زر عقیق افشانکند
شماره ۱۲۲ - ترک من چون زلف بگشاید جهان مشکین کند
شماره ۱۲۵ - ز بهر عید نگارا همی چه سوزی عود
شماره ۱۲۸ - اگر چه خرمی عالم از بهار بود
شماره ۱۲۹ - تا دلم عاشق آن لعل شکربار بود
شماره ۱۳۰ - تا بنفشستان جانان گرد لالستان بود
شماره ۱۳۲ - روی او ماه است اگر بر ماه مشک افشان بود
شماره ۱۴۵ - اگر ندیدی در مشک تابدار قمر
شماره ۱۵۳ - مانَد به صنوبر قدِ آن تُرکِ سَمَن بر
شماره ۱۵۴ - بهگوش بر منه ای ترک زلف تافته سر
شماره ۱۵۹ - چو آفتاب و مَه است آن نگار سیمینبر
شماره ۱۶۲ - زلف سیه تو ای بت دلبر
شماره ۱۶۵ - بر طرف مه از عنبر چنبر کشد آن دلبر
شماره ۱۷۲ - گر نکشی سر ز برم ای پسر
شماره ۱۷۳ - عشق آن سنگین دل سیمینبر زرینکمر
شماره ۱۷۴ - سوگند خوردهام به سر زلف آن پسر
شماره ۱۷۷ - صد زره دارد ز سنبل بر گل آن شیرین پسر
شماره ۱۸۵ - گر چه آمد داستان خسرو شیرین به سر