تکبیت ۳۱۷ - واسوختگی شیوهٔ ما نیست، و گرنه
تکبیت ۳۳۹ - کدام راه زد این مطرب سبکمضراب ؟
تکبیت ۳۶۵ - با خیال خشک تا کی سر به یک بالین نهم ؟
تکبیت ۳۷۲ - روشن شود از ریختن اشک، دل ما
تکبیت ۳۷۳ - احوال خود به گریه ادا میکنیم ما
تکبیت ۳۸۲ - در محرّم تا چه خونها در دل مردم کند
تکبیت ۴۰۲ - خندهٔ بیجاست برق گریهٔ بیاختیار
تکبیت ۴۲۹ - آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده است
تکبیت ۴۴۵ - شیرازهٔ طرب خط پیمانه بوده است
تکبیت ۵۱۳ - صبح آدینه و طفلان همه یکجا جمعند
تکبیت ۵۱۴ - عرق شرم مرا فرصت نظّاره نداد
تکبیت ۵۴۴ - دل نازک به نگاه کجی آزرده شود
تکبیت ۵۵۷ - که باز حرف گلوگیر توبه را سر کرد؟
تکبیت ۵۶۴ - آن که گریان به سر خاک من آمد چون شمع
تکبیت ۵۶۷ - بوستان، از شاخ گل، دستی که بالا کرده بود
تکبیت ۵۹۴ - از شیر مادر است به من می حلالتر
تکبیت ۶۰۶ - دل ز همدردان شود از گریه خالی زودتر
تکبیت ۶۱۰ - ز شرم او نگاهم دست و پا گم کرد چون طفلی
تکبیت ۶۱۷ - چو برگ سبز کز باد خزانی زرد میگردد
تکبیت ۶۱۸ - به پیغامی مرا دریاب اگر مکتوب نفرستی