رباعی ۱۹۰۶ - عید آمد و عید بس مبارک عیدی
رباعی ۱۹۳۷ - گفتم که چونی مها خوشی محزونی
تکه ۴۱ - چیست ازین خوبتر در همه آفاق کار
بیت ۵۳
بیت ۵۶
تکبیت ۲۸ - که میآید به سر وقت دل ما جز پریشانی؟
تکبیت ۶۰ - فرو خوردم ز غیرت گریهٔ مستانهٔ خود را
تکبیت ۱۰۰ - مکش ز دست من آن ساعد نگارین مرا
تکبیت ۱۰۱ - جنون دوری من بیش میشود از سنگ
تکبیت ۱۴۶ - بر خاطر موج است گران، دیدن ساحل
تکبیت ۱۵۸ - اگر تپیدن دل ترجمان نمیگردید
تکبیت ۱۶۱ - هر که میبیند چو کشتی بر لب ساحل مرا
تکبیت ۱۶۴ - دل چو رو گرداند، برگرداندن او مشکل است
تکبیت ۱۹۱ - ازان ز داغ نهان پرده برنمیدارم
تکبیت ۲۱۶ - میکند باد مخالف، شور دریا را زیاد
تکبیت ۲۳۱ - رحم کن بر ما سیهبختان، که با آن سرکشی
تکبیت ۲۶۳ - از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟
تکبیت ۲۶۴ - هر که پا کج میگذارد، ما دل خود میخوریم
تکبیت ۲۶۶ - هیچ کس را دل نمیسوزد به درد ما، مگر
تکبیت ۲۹۵ - دلم به پاکی دامان غنچه میلرزد