عاطفی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن شماره ۲ - فرّخ دل آن که مُرد حیران و نگفت عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۲۸ - چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشم عطار نیشابوری باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن شماره ۳۱ - هر روز ز دل بر سرِ آتش میباش عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۶ - چون رفتن جان پاک آمد در پیش عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۱۶ - دو چشم ز اشک خیره میباید کرد عطار نیشابوری باب بیست و ششم: در صفت گریستن شماره ۳ - دریای دلم گرچه بسی میآشفت عطار نیشابوری باب بیست و ششم: در صفت گریستن شماره ۱۰ - چون دریائی کنار من از جا خاست عطار نیشابوری باب بیست و ششم: در صفت گریستن شماره ۳۶ - با دل گفتم بسی زیان میبینم عطار نیشابوری باب بیست و ششم: در صفت گریستن شماره ۳۷ - از گریهٔ خود بسی نکویی دارم عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۱۹ - گفتم که درین غمم بنگذاری تو عطار نیشابوری باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق شماره ۳۱ - تا در دل من آتش عشقِ تو فروخت عطار نیشابوری باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق شماره ۳۲ - تا کی دل و جان دردمندم سوزی عطار نیشابوری باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق شماره ۲۵ - زان پسته که شیرینی جان میخیزد عطار نیشابوری باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق شماره ۲۸ - ماهی که دلم زو به بلا افتادست عطار نیشابوری باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق شماره ۷ - چندان که غم تو میشود انبوهم عطار نیشابوری باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق شماره ۶ - برقی که ز سوی دوست ناگه برود عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۱۸ - گه یک نفسم هر دوجهان میگیرد عطار نیشابوری باب پنجاهم: در ختم كتاب شماره ۳۳ - تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت عطار نیشابوری آغاز کتاب الحكایة و التمثیل عطار نیشابوری بخش چهارم الحكایة و التمثیل