شماره ۲ - فرّخ دل آن که مُرد حیران و نگفت
شماره ۲۸ - چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشم
شماره ۳۱ - هر روز ز دل بر سرِ آتش میباش
شماره ۵۶ - چون رفتن جان پاک آمد در پیش
شماره ۱۶ - دو چشم ز اشک خیره میباید کرد
شماره ۳ - دریای دلم گرچه بسی میآشفت
شماره ۱۰ - چون دریائی کنار من از جا خاست
شماره ۳۶ - با دل گفتم بسی زیان میبینم
شماره ۳۷ - از گریهٔ خود بسی نکویی دارم
شماره ۱۹ - گفتم که درین غمم بنگذاری تو
شماره ۳۱ - تا در دل من آتش عشقِ تو فروخت
شماره ۳۲ - تا کی دل و جان دردمندم سوزی
شماره ۲۵ - زان پسته که شیرینی جان میخیزد
شماره ۲۸ - ماهی که دلم زو به بلا افتادست
شماره ۷ - چندان که غم تو میشود انبوهم
شماره ۶ - برقی که ز سوی دوست ناگه برود
شماره ۱۸ - گه یک نفسم هر دوجهان میگیرد
شماره ۳۳ - تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت
الحكایة و التمثیل
الحكایة و التمثیل