پایهٔ سریر معانی بر عرش نهادن و گام فکر در عرصهٔ سپهر گشادن در مدح شهسواری که فضای هستی گویی از اقلیم اوست
در ستایش پنهان نمودن راز نهانی که آسایش دو جهانیست
در نوشتن شیرین جواب خسرو را و عتاب کردن بدو در عشق و محبت با دیگران
قصیده ۱۹ - ای شب تازان چو ز هجران طناب
قصیده ۶۰ - در این مقام اگر می مقام باید کرد
قصیده ۱۴۹ - اگر کار بوده است و رفته قلم
قصیده ۱۹۹ - ای افسر کوه و چرخ را جوشن
قصیده ۲۲۹ - کارو کردار تو ای گنبد زنگاری
شمارهٔ ۳۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
شمارهٔ ۵۹ - در مدح خواجه طاهر
شمارهٔ ۶۱ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابوالحسن عمرانی
شمارهٔ ۷۷ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
در وصف خزان و مدح سلطان مسعود غزنوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در مدح یمین الدولة سلطان محمود بن سبکتگین
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - در تهنیت جلوس سلطان محمد پس از سلطان محمود
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح یمینالدوله سلطان محمود غزنوی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در مدح محمد بن محمود بن ناصرالدین
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در مدح امیر فخرالدوله ابو المظفر احمد بن محمدوالیچغانیان
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۸ - در مدح محمد بن محمود بن ناصرالدین