عرفان

فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۸ - از ناز قضا چو چهرة حسن آراست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۹ - هر چند که دل لبالب از نور خداست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۱۱ - ماییم که بی‌تکلّفی‌ها فن ماست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۱۲ - درد تو تلافی تن آسانی‌هاست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۱۶ - فیّاض بیا که عشق بارت دادست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۲۰ - آنرا که به اوصاف تو دید دگرست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۲۳ - هر کس که تعلّقش به هستی بیش است فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۲۴ - فیّاض کجایی که مرا حال خوشست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۲۸ - عشق است میی که ساقیش عرفانست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۲۹ - بگذر ز ره و رسم، سعادت اینست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۳۲ - تا زلف به روی تو پریشان شده است فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۳۴ - هم گریة من ز چشم مست دگریست فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۳۶ - آن مه که به لب چشمة کوثر دارد فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۳۸ - مرگم ز ره هلاک برمی‌دارد فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۳۹ - در فکر شبم تا به سحر خواب نبرد فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۴۲ - وصل است متاعی که به دیدن نرسد فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۴۳ - دیده به وصال جز به دیدن نرسد فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۴۸ - در روی تو کافتاب انور آمد فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۵۱ - ای خواجه تو می‌روی و دنیا ماند فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۵۳ - هر دل که هوای عالم راز کند