رباعی ۷۴۸ - صافی صفت و پاک نظر باید بود
رباعی ۷۴۹ - صبح آمد و وقت روشنائی آمد
رباعی ۷۵۰ - صبح است و صبا مشک فشان میگذرد
رباعی ۷۵۳ - صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد
رباعی ۷۵۵ - عارف چو گل و جز گل خندان نبود
رباعی ۷۵۶ - هر دل که درو مهر تو پنهان نبود
رباعی ۷۵۷ - عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود
رباعی ۷۵۸ - عاشق که بناز و ناز کی فرد بود
رباعی ۷۶۴ - عشق تو بهر صومعه مستی دارد
رباعی ۷۶۵ - عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند
رباعی ۷۶۹ - علم فقها ز شرع و سنت باشد
رباعی ۷۷۱ - غم را بر او گزیده میباید کرد
رباعی ۷۷۳ - فردا که به محشر اندر آید زن و مرد
رباعی ۷۷۶ - قومی به خرابات تو اندر بندند
رباعی ۷۷۸ - کامل صفتی راه فنا میپیمود
رباعی ۷۸۰ - گر چرخ ترا خدمت پیوست کند
رباعی ۷۸۳ - گر دریا را همه نهنگان گیرند
رباعی ۷۸۴ - گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد
رباعی ۷۹۰ - گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد
رباعی ۷۹۲ - کس واقف آن حضرت شاهانه نشد