شماره ۱۷ - اندر میزد حاتم طایی تویی به جود
شماره ۱۴۵ - چون بنشینند و مطربان بنشانند
شمارهٔ ۴۹ - در مدح شمس الدین وزیر
شمارهٔ ۵۹ - و هم در ستایش اتسز گوید
شمارهٔ ۷۶ - در مدح اتسز
شمارهٔ ۱۹۱ - وله فی المدح
شمارهٔ ۷۴ - در تهنیت وزارت
شمارهٔ ۲۰ - در ذم مردم روزگار
بخش ۱۴ - به خواب دیدن عبدالله عمر رضی الله عنهما بعد از دوازده سال پدر خود را و خبر دادن وی از مناقشه در حساب و مضایقه در حقوق عباد
بخش ۴۷ - اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند
بخش ۵۱ - خاتمه کتاب
بخش ۱۰ - در تمدح سلطانی که به موجب مدح السلطان یستنزل الامان مدحت او طیب زندگانی را ضمان است و مادح او از فوت امانی در امان
زاده آزاده
شماره ۳۳ - خورشید خراسان و خدیو زابل
شماره ۷ - چون حلقه ربایند بنیزه تو بنیزه
شماره ۲۳ - غلیواج از چه مبشوم است ؟ از آنکه گوشت بر باید
شماره ۶۶ - چورای کوره و داود و نامور چیپال
شماره ۱۴۲ - خوارزم گرد لشکرش ار بنگری همی
شماره ۸۰ - جهان خیره ماند ز فرهنگ او
شماره ۸۳ - چو آمیغ برنا شد آراسته