متون کهن

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

رودکی قصاید و قطعات شماره ۱۰۳ - زه! دانا را گویند، که داند گفت شیخ بهایی مقطعات شماره ۶ - نقض کرم است آن که قدرش سعدی مثنویات شماره ۲۵ - هر که بی‌مشورت کند تدبیر پروین اعتصامی مثنویات، تمثیلات و مقطعات بیت سعدی مفردات بیت ۳۲ صائب تبریزی تکبیتهای برگزیده تک‌بیت ۱۶ - هوس هر چند گستاخ است، عذرش صورتی دارد صائب تبریزی تکبیتهای برگزیده تک‌بیت ۸۵ - ده در شود گشاده، شود بسته چون دری صائب تبریزی تکبیتهای برگزیده تک‌بیت ۴۸۸ - خبر ز تلخی آب بقا کسی دارد صائب تبریزی تکبیتهای برگزیده تک‌بیت ۹۵۹ - صافی و تیرگی آب ز سرچشمه بود صائب تبریزی تکبیتهای برگزیده تک‌بیت ۱۴۳۵ - از چراغی می‌توان افروخت چندین شمع را سعدی باب سوم در فضیلت قناعت حکایت ۲۴ - دست‌ و‌ پا‌بریده‌ای هزارپایی بکُشت. صاحبدلی بر او گذر کرد نصرالله منشی باب الملک و البراهمة بخش ۵ - در جمله، ذکر فکرت ملک شایع شد. بلار وزیر اندشید که اگر در استکشاف آن ابتدا کنم از رسم بندگی دور افتد، و اگر اهمالی ورزم ملایم اخلاص نباشد. پس بنزدیک ا ملک‌الشعرای بهار ارمغان بهار فقرۀ ۱۰۱ صائب تبریزی مطالع شماره ۹۶ - زخم زبان به جوش نیارد فسرده را صائب تبریزی مطالع شماره ۲۷۳ - به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید صائب تبریزی مطالع شماره ۳۰۷ - اگر ز دست تهی، کام برنمی آید مولوی فیه ما فیه فصل هفتادم - دلدارم گفت کان فلان زنده بچیست عنصری بلخی بحر خفیف شماره ۲۰ - هر که بر درگه ملوک بود عنصری بلخی بحر خفیف شماره ۴۰ - سنگ بی نمج و آب بی زایش کمال خجندی معمیات شماره ۷ - عقل را میانه بربایی