معنویت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۱۲ - خون شد جگرم ز غصّهٔ خویش مرا عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۴ - هر دل که به نفس ره به آگاهی برد عطار نیشابوری باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن شماره ۱۴ - درعالم مرگ زندگانی دور است عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۱۸ - آن گنج که من در طلب آن گنجم عطار نیشابوری باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن شماره ۴۶ - پیوسته به دست خود گرفتاری تو عطار نیشابوری باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن شماره ۹ - گر جان تو در پردهٔ دین خواهد بود عطار نیشابوری باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن شماره ۲۳ - بی فکر دلی که هست خرّم دارش عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۱ - جان سوخته سرفکنده میباید بود عطار نیشابوری باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن شماره ۶ - هر دل که طلب کند چنین یاری را عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۳۸ - چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۵ - از عمر گذشته عبرتی بیش نماند عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۲۱ - چون رفت ز جسم جوهر روشن ما عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۲۶ - هر لحظه می یی به جان سرمست دهد عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۳۱ - دل در ره او تصرّف خویش ندید عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۳۷ - هر چند که اهل راز میباید گشت عطار نیشابوری باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن شماره ۵ - هر چند نیم در ره او بر کاری عطار نیشابوری باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق شماره ۳ - گفتم:‌چه شود چو لطف ذاتی داری عطار نیشابوری باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد شماره ۱۹ - چو مهرهٔ مِهر بازی ای سرو سهی عطار نیشابوری باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق شماره ۲ - ای هر نفسی جلوهگری افزونت عطار نیشابوری باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق شماره ۲۴ - ای قاعدهٔ عشق تو جان افزایی