احتکار کالا یا مواد غذایی، نمونه‌ای آشکار از خودخواهی است که پیامدهای منفی گسترده‌ای برای جامعه به همراه دارد.

این عمل با ایجاد کمبود مصنوعی، نه تنها قیمت‌ها را به شکل غیرمنطقی افزایش می‌دهد، بلکه دسترسی دیگران به نیازهای اولیه را نیز دشوار می‌کند.

فرد احتکار کننده تنها به سود شخصی خود می‌اندیشد و به تأثیرات مخرب این رفتار بر زندگی دیگران بی‌توجه است.

در شرایط بحرانی مانند شیوع بیماری‌ها یا حوادث طبیعی، این خودخواهی می‌تواند بحران را تشدید کند و حتی جان انسان‌ها را تهدید نماید.

برای ساختن جامعه‌ای متعادل و منصفانه، باید از چنین رفتارهایی دوری کرد و به فکر منافع عمومی بود.