تو هم بنویس! مجموعه خودت رو بساز!
افزودن مجموعه جدید
این نوشته را بشنوید
این نوشته را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط نوشته با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
آهنگ دل
۱۴۰۴/۱/۲۰
8
آمده از جانب حق هر نبی
شرط نبوّت شده بر او، علی
آنهمه پیغمبر وحدت مآب
کامده از درگه عزت مآب
همچو طلایه به سیول سپاه
موکبه آمد به رسولِ اِلاه
تا که حبیب اللهِ دل از وحید
برهمگان گشت نویدِ فرید-
سرسبد آمد به گلستان وحی
سرو برافراخت به بستان وحی-
دین مبینش نشدی در کمال
تا که نشد هاتف یک لا محال
افسرِ بَلِّغ که فرو شد ز عرش
تاجِ کیان یافت مکینانِ فرش
تاج ولا زینت اسلام گشت
اهل بغی' یکسره ناکام گشت
شاه جوانبخت به مسند نشست
شور و شعف در دل احمد نشست
عشق ولا در همگان شد پدید
خاصّه که در قلب شهنشاه عید
احمد مرسل به علی تاج داد
اهل سقر بر علییَش باج داد
بخ بخ نامردِ جفاگسترش
رفت فلک از لب آن کافرش
بر لب اگر آیت تبریک داشت
در دل خود کینهء تاریک داشت
آن دو سه کافر صفتان ظلوم
کآمده ملعون خدای حَلوم-
شور به لب، کینه به دل داشتند
حقد و حسد در دل خود کاشتند
از شرر کینهء آن ناکسان
سوخت درِ مرضیهء بی نشان
سوخت درِ مرضیه از نار کین
آتش آن زد به حریم جنین
در دل ناتور که آتش فتاد
غنچهء نشکفته به پایش فتاد
شعله که در خانه زهرا فروخت
از شررش سینهء طاها بسوخت
شعلهء آن شعله کنون هم بجاست
از قبسش سوخته اهل ولاست
#آتش_نمرود برافروختند
از تفِ آن قلب نبی سوختند
نوگل حق گشت سحیق خسی
ای فلک ای داد از این بی کسی
بوسه گه لعل نبیّ ِ فخام
از چه بهم ریخته گشتش عِظام؟!
مطلع الانوار خدا شد جریح
ای عجبا مِهر وفا شد طریح
شور و نوا بر لب خاتم نشست
گرد اَلم بر سر عالم نشست
تیر شرر از دل زهرا گذشت
از جگر و از دل طاها گذشت
تیر خصومت که بُوَد تابدار
از دل احرار برآرد دمار
تیر شرر را که سه تن شد کمان
چون هدفش بود نهان در عیان-
لاجرم آن تیرِ عداوت نهاد
خشت عداوت به عداوت نهاد
آمد و در کربُبَلا شد بعین
سر بدرآورد ز قلب حسین
شاه شهیدان که دَمَش ریختند
از اَلکِ #غصب_ولا بیختند
آمده از جانب حق هر نبی
شرط نبوّت شده بر او، علی
آنهمه پیغمبر وحدت مآب
کامده از درگه عزت مآب
همچو طلایه به سیول سپاه
موکبه آمد به رسولِ اِلاه
تا که حبیب اللهِ دل از وحید
برهمگان گشت نویدِ فرید-
سرسبد آمد به گلستان وحی
سرو برافراخت به بستان وحی-
دین مبینش نشدی در کمال
تا که نشد هاتف یک لا محال
افسرِ بَلِّغ که فرو شد ز عرش
تاجِ کیان یافت مکینانِ فرش
تاج ولا زینت اسلام گشت
اهل بغی' یکسره ناکام گشت
شاه جوانبخت به مسند نشست
شور و شعف در دل احمد نشست
عشق ولا در همگان شد پدید
خاصّه که در قلب شهنشاه عید
احمد مرسل به علی تاج داد
اهل سقر بر علییَش باج داد
بخ بخ نامردِ جفاگسترش
رفت فلک از لب آن کافرش
بر لب اگر آیت تبریک داشت
در دل خود کینهء تاریک داشت
آن دو سه کافر صفتان ظلوم
کآمده ملعون خدای حَلوم-
شور به لب، کینه به دل داشتند
حقد و حسد در دل خود کاشتند
از شرر کینهء آن ناکسان
سوخت درِ مرضیهء بی نشان
سوخت درِ مرضیه از نار کین
آتش آن زد به حریم جنین
در دل ناتور که آتش فتاد
غنچهء نشکفته به پایش فتاد
شعله که در خانه زهرا فروخت
از شررش سینهء طاها بسوخت
شعلهء آن شعله کنون هم بجاست
از قبسش سوخته اهل ولاست
#آتش_نمرود برافروختند
از تفِ آن قلب نبی سوختند
نوگل حق گشت سحیق خسی
ای فلک ای داد از این بی کسی
بوسه گه لعل نبیّ ِ فخام
از چه بهم ریخته گشتش عِظام؟!
مطلع الانوار خدا شد جریح
ای عجبا مِهر وفا شد طریح
شور و نوا بر لب خاتم نشست
گرد اَلم بر سر عالم نشست
تیر شرر از دل زهرا گذشت
از جگر و از دل طاها گذشت
تیر خصومت که بُوَد تابدار
از دل احرار برآرد دمار
تیر شرر را که سه تن شد کمان
چون هدفش بود نهان در عیان-
لاجرم آن تیرِ عداوت نهاد
خشت عداوت به عداوت نهاد
آمد و در کربُبَلا شد بعین
سر بدرآورد ز قلب حسین
شاه شهیدان که دَمَش ریختند
از اَلکِ #غصب_ولا بیختند
آهنگ دل
۱۴۰۴/۱/۲۰
3
#در_مدح_امیرالمومنین_مولانا_علی_ابن_ابیطالب_علیه_السلام_و_نامگذاری_پنج_تن_آل_عبا
آنکه شده خاك رهش كيميا
گنج دو عالم، علی ِ مرتضا
هر چه بُوَد جلوهء پیغمبری
جمله هویدا به رخ حیدری
معتکفان حرم مرتضا
گشته مکین بر سر عرش استوی
سرمه بر خاک درش هر ملک
جیره خور مائده اش نُه فلک
تاج ستانند ز خاکش شهان
باج گزارند به تختش کِهان
هر که به درگاه علی راه یافت
جاه بلند از در آن شاه یافت
نصر خدا با همه یاران اوست
خشم خدا با همه عدوان اوست
از کرم حضرت پروردگار
پیرو او در دو جهان رستگار
گفت نبی کنتُ نبیاً له
هست علی والی والای او
من وَ علی از شجر واحدیم
از شجر نور جلیل کریم
سایر ناسند ز نخلی دگر
آن دگرانند ز نحلی دگر
خواست تجلی چو نماید جمیل
نور مرا خلق نمودش جلیل
از پس آن، نور مرا شق نمود
یک، دو شد و نور جلالش فزود
نور دُوُم نور علی شد عیان
کنز خفی گشت پدید از نهان
از من و از نور علی آنزمان
فاطمه آورد حق لامکان
زانسپس از نور من و فاطمه
وان علی آن بر دو جهان قائمه
دست ازل، نور حسین و حسن
کرد پدید از سر لطف و مِنَن
از کرم خالق جان آفرین
پنج، ز اسماء علیم مبین -
گشت مقرر به من و بر علی
بر سهء دیگر، ز حکیم ولی
حق که خودش حضرت محمود بود
نام مرا کرد محمد ز جود
زانکه علی بود خدای جمیل
نام علی کرد علی آن جلیل
فاطر اقطار ثری و سما
فاطمه را نام نهاد از عطا
صاحب احسان چو بُوَد از قدیم
نام حسن گشت پدید از کریم
محسنِ خلق از کرم لاعِداد
نام حسینی به حسین برنهاد
#در_مدح_امیرالمومنین_مولانا_علی_ابن_ابیطالب_علیه_السلام_و_نامگذاری_پنج_تن_آل_عبا
آنکه شده خاك رهش كيميا
گنج دو عالم، علی ِ مرتضا
هر چه بُوَد جلوهء پیغمبری
جمله هویدا به رخ حیدری
معتکفان حرم مرتضا
گشته مکین بر سر عرش استوی
سرمه بر خاک درش هر ملک
جیره خور مائده اش نُه فلک
تاج ستانند ز خاکش شهان
باج گزارند به تختش کِهان
هر که به درگاه علی راه یافت
جاه بلند از در آن شاه یافت
نصر خدا با همه یاران اوست
خشم خدا با همه عدوان اوست
از کرم حضرت پروردگار
پیرو او در دو جهان رستگار
گفت نبی کنتُ نبیاً له
هست علی والی والای او
من وَ علی از شجر واحدیم
از شجر نور جلیل کریم
سایر ناسند ز نخلی دگر
آن دگرانند ز نحلی دگر
خواست تجلی چو نماید جمیل
نور مرا خلق نمودش جلیل
از پس آن، نور مرا شق نمود
یک، دو شد و نور جلالش فزود
نور دُوُم نور علی شد عیان
کنز خفی گشت پدید از نهان
از من و از نور علی آنزمان
فاطمه آورد حق لامکان
زانسپس از نور من و فاطمه
وان علی آن بر دو جهان قائمه
دست ازل، نور حسین و حسن
کرد پدید از سر لطف و مِنَن
از کرم خالق جان آفرین
پنج، ز اسماء علیم مبین -
گشت مقرر به من و بر علی
بر سهء دیگر، ز حکیم ولی
حق که خودش حضرت محمود بود
نام مرا کرد محمد ز جود
زانکه علی بود خدای جمیل
نام علی کرد علی آن جلیل
فاطر اقطار ثری و سما
فاطمه را نام نهاد از عطا
صاحب احسان چو بُوَد از قدیم
نام حسن گشت پدید از کریم
محسنِ خلق از کرم لاعِداد
نام حسینی به حسین برنهاد
آهنگ دل
۱۴۰۴/۱/۱۷
اشعار آیینی و عاشقانه
