یک نفر مهتاب را دزدیده است روشنایی های شب را چیده است بین روز و شب اگر هم صلح شد در میان صلحشان جنگیده است او سراغ لانه هامان رفته و بذر غمگینی به ما پاشیده است می‌کند غمدیده او ما را ، ولی بر مزار حال ما خندیده است کوچه ها تاریک و پر غم گشته اند ابر تیره روی‌مان باریده است مهر و بخشش پیش ما گم گشته است نور بی مهری به ما تابیده است