شماره ۵۵۶ - ای چشمِ بَدان ز دیدنت دور

ای چشمِ بَدان ز دیدنت دور
ظلم است فراق ظلمت و نور ۱

ما چشم به دیگران نداریم
وقف است نظر به روی منظور ۲

در حشر که نوبت نشور است
هنگام بروز حکم و منشور ۳

عاشق به رضای دوست طالب
زاهد به هوای جنت و حور ۴

هر کس که به خاک کوی تو خفت
از جا نرود به نفخه صور ۵

مستسقی عشق کی شکیبد
از کوثر و سلسبیل و کافور ۶

هر کس که اسیر زلف یار است
باشد خبرش ز شام دیجور ۷

کاو شد به هلاک خویش ناچار
با باز چو پنجه کرد عصفور ۸

عشقت نتوان نهفت در دل
آتش نشود به پرده مستور ۹

ایمان نه به روزه و نماز است
زاهد نشوی به خویش مغرور ۱۰

ای آب حیات رحمتی کن
کز هجر تو سوخت جان مهجور ۱۱

هر چند ز دیده دور رفتی
حاشا که ز چشم دل شوی دور ۱۲

آشفته که بود آنکه آورد
شکر ز نی و عسل ز زنبور ۱۳

تا مهر علی به سینه جا کرد
شد کعبه دل چو بیت معمور ۱۴

تا پای سگ درش ببوسم
من جهد کنم به قدر مقدور ۱۵