شماره ۶۰۵ - هر کرا بار میدهد یارش

هر کرا بار میدهد یارش
دامن وصل گونگه دارش ۱

تلخ شد کام کوهکن شیرین
زنده کن زآن لب شکربارش ۲

سرو پابست او شود چو تزرو
در چمن بنگرد چو رفتارش ۳

دل چو مستسقی و لب تو فرات
تشنه ام بوسم از دو صد بارش ۴

میبرد نام غیر را بنگر
لب شیرین تلخ گفتارش ۵

بود یک گونه اش کم از دگری
خال مشکین فزود مقدارش ۶

یوسف آمد بمصر چهره مپوش
بشکنی تا که نرخ بازارش ۷

قدر مقدار یار زآن بیش است
که بود جا بکوی اغیارش ۸

دل آشفته وقف طره تست
گر کنی شاد یا که آزارش ۹

لیک گاهی دلش بدست آور
که بود با علی سر و کارش ۱۰

آن شه عرش آشیان که بود
عرش سایه نشین دیوارش ۱۱