هوش مصنوعی:
این متن عرفانی درباره عشق الهی و فداکاری در راه آن است. شاعر بیان میکند که عاشق واقعی مانند بلبل طالب گل است و حتی خارها را تحمل میکند. او تأکید میکند که عشق حقیقی نیازمند فداکاری کامل است و تنها کسانی که این راه را میپیمایند، میتوانند به وصال معشوق برسند. همچنین، اشارهای به داستانهای عرفانی مانند موسی و طور سینا دارد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۶۰۹ - هر که سری بسر نهد یارش
هر که سری بسر نهد یارش
گو بجان سر او نگهدارش ۱
هر که چون بلبل است طالب گل
جای بر دیدگان دهد خارش ۲
هندوئی کاو فتاده در آتش
نار گلزار اوست بگذارش ۳
صد چو موسی بطور ارنی گوی
مرد در آرزوی دیدارش ۴
هر که گوید زدوست دست بکش
دشمنست آن بدوست مشمارش ۵
نیستش جز بکشتگان سر و کار
عشق اینست و این بود کارش ۶
گر چه جبریل تیز بال بود
نپرد جز بپای دیوارش ۷
عشق دانی که چیست نور علی
که شناسد خدای مقدارش ۸
آنچه آشفته جستی از واجب
ممکن است اندر او بدست آرش ۹
گو بجان سر او نگهدارش ۱
هر که چون بلبل است طالب گل
جای بر دیدگان دهد خارش ۲
هندوئی کاو فتاده در آتش
نار گلزار اوست بگذارش ۳
صد چو موسی بطور ارنی گوی
مرد در آرزوی دیدارش ۴
هر که گوید زدوست دست بکش
دشمنست آن بدوست مشمارش ۵
نیستش جز بکشتگان سر و کار
عشق اینست و این بود کارش ۶
گر چه جبریل تیز بال بود
نپرد جز بپای دیوارش ۷
عشق دانی که چیست نور علی
که شناسد خدای مقدارش ۸
آنچه آشفته جستی از واجب
ممکن است اندر او بدست آرش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۸ - حدیثی دیگری کرده مگر گوش
گوهر بعدی:شماره ۶۱۰ - چه اختر بود طالع در شب دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.