شماره ۶۱۴ - زلفین تو تا مروحه دارند بر آتش

زلفین تو تا مروحه دارند بر آتش
از آتش سودای تو دل گشته مشوش ۱

خواهی که نسوزند زسودای تو اسلام
هندو بچه گان را منشان بر سر آتش ۲

گیسوی تو شد سلسله جنبان رقیبان
افتاده از این سلسله جمعی بکشاکش ۳

در بوته هجران چه گداری دل ما را
تا چند بر آتش بگذاری زر بیغش ۴

مخمور شراب غم عشق تو احبا
اغیار زصهبای وصالت همه سر خوش ۵

بر نرگس جادوی تو افسون نکند کار
گر زلف تو دارند مرا نعل بر آتش ۶

آشفته در آن طره سرکش چو اسیری
داری خبری از دل عشاق بلاکش ۷

بگذار بجان منتم ایمطرب خوشگوی
بر دار زدل بار گران ساقی مهوش ۸

تا مست شوم مدح شهنشاه بخوانم
آن شه که بمعراج نبی تاخته ابرش ۹