هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، هجران، و مستی سخن می‌گوید. او از طوفان‌های عشق، سوزش درونی، و نیاز به رهایی از رنج‌ها می‌نویسد. همچنین، از ساقی و میخانه به عنوان نمادهایی برای رسیدن به حقیقت و آرامش یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به مستی و هجران نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۲۹ - دلی کز هجر طاق ابرویت طاقت بود طاقش

دلی کز هجر طاق ابرویت طاقت بود طاقش
بزن با ناوک مژگان که از جانست مشتاقش ۱

اگر مستی بدور عشق بسته عهد مستوری
بیک پیمانه بشکن ساقیا پیمان و میثاقش ۲

خوشا طوفانی بحری که گردابش بود ساحل
خوشا مسموم عشق تو که باشد زهر تریاقش ۳

نشد گر آفتاب می زشرق جام زر طالع
چرا تابید مستان را بجان انوار اشراقش ۴

بگردان مطرب آهنگ مخالف را در این پرده
حصاری را بدست آور که شد مغلوب عشاقش ۵

پر پروانه را چون سوخت شمع آتش بجان آمد
که از سوز درون خویش آگه شد زاخراقش ۶

عبث آشفته جستن از منافق کام دل تا کی
بخواه از پیر میخانه که بس عام است انفاقش ۷

علی آن ساقی کوثر علی شاه سخاپرور
که باشد ریزه خوار خوان همه امکان و آفاقش ۸

بود چون طلعت تو مه اگر او را دهن باشد
بود چون قامت تو سرو اگر سیمین بود ساقش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۲۸ - خرقه صورت بسوزان کسوت معنی بپوش
گوهر بعدی:شماره ۶۳۰ - آن غزالی که من از غمزه شدم نخجیرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.