شماره ۶۴۶ - ای رفته و باز آمده سرمست وغضبناک

ای رفته و باز آمده سرمست وغضبناک
از مهر تو برگردم با کین تو حاشاک ۱

مخضوب بود ناخنت ای پنجه سیمین
تا خون کرا خورده ای ای ترک غضبناک ۲

مردم هم صید تو چه پروای وحوش است
هشدار کز انبوه سران خم شده فتراک ۳

صوفی زخم صاف محبت قدحی نوش
کان می کند آئینه ات از زنگ هوس پاک ۴

جان رفت و سرم بر سر سودای تو لیکن
سودای تو از سر ننهد طبع هوسناک ۵

پنداشته ام عشقش و گویند هوس بود
افسوس که نشناخته ام زهر زتریاک ۶

مه کرد درو بام تو هر شب بطوافت
خورشید نهد روی بدرگاه تو بر خاک ۷

از خضر طلبکار شدم آب بقا را
خط تو اشارت بلبت کرد که هذاک ۸

در کعبه بود دل همه گر نقش بتانست
آشفته همی گفت بتو نعبد ایاک ۹

ای شیر خدا مظهر حق در تو گریزیم
لامهرب لامنجاء لا ملجاء الاک ۱۰